.

Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ "REAL" ΟΥΤΕ "FAKE NEWS"

Το βίντεο με τους δύο δημοσιογράφους στο λευκό οίκο έγινε γρήγορα viral.
Οι δύο δημοσιογράφοι νομίζουν ότι συζητάνε off camera και αναφέρουν ότι ο covid-19 είναι κάτι σαν την εποχική γρίπη, και ότι όλο αυτό που συμβαίνει είναι τελικά απάτη.
Διάφοροι από αυτούς που κάνουν συστηματική κριτική στο υγιεινιστικό πραξικόπημα, αναδημοσίευσαν το βίντεο για να εμπλουτίσουν την προσπάθειά τους ενάντια στον μεθοδευμένο τρόμο, στον μεθοδευμένο πανικό… Καλά έκαναν….
Ωστόσο το βίντεο έχει μία αυτοτελή «πορεία», μια αυτοτελή «ζωή».
Κυκλοφόρησε λέει, από συνωμοσιολογικούς αμερικάνικους κύκλους. Κυκλοφόρησε ως αποκάλυψη της απάτης. Κυκλοφόρησε χωρίς καμιά κριτική για το νέο δεσποτισμό, το νέο ολοκληρωτισμό (πείτε το όπως θέλετε).
Η σκέτη συνωμοσιολογία είναι ευάλωτη πρώτα από όλα σε μια νέα συνωμοσιολογία. Έτσι, λίγες ώρες μετά κυκλοφόρησε ότι το βίντεο είναι στημένο. Λέγεται ότι οι δύο δημοσιογράφοι ξέρουν ότι είναι on camera, και ότι «στήνουν» ένα διάλογο κατά παραγγελία του τραμπικού καθεστώτος.
Το fox εξάλλου σαν μήντιο, στηρίζει το «γραφικό» πρόεδρο… Έτσι αφού έγινε η «δουλειά», αφού τράφηκε η συνωμοσιολογική κριτική στον covid-19, οι δύο δημοσιογράφοι βγήκαν και απολογήθηκαν ότι αστειεύονταν, ακριβώς για να κάνουν πιο πειστικό το βίντεο…
Δεν έχουμε ιδέα για τι πραγματικά συμβαίνει και είμαστε σε θέση αδυναμίας για να μάθουμε την αλήθεια για το βίντεο… Ξέρουμε όμως τα εξής:
α) Γράφαμε πριν από καμιά εικοσαριά μέρες στη δημοσίευση «ΠΕΡΙ ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑΣ» «Τι είναι η συνωμοσιολογία; Είναι το αντίθετο της κριτικής σκέψης. Είναι η αντίληψη ότι η αλήθεια δεν κατακτάται με συζήτηση, ανάλυση κτλ αλλά είναι κάπου κρυμμένη. Φτάνει ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ ή μια αποκαλυπτική ανάλυση. Είναι αυτονόητο, ότι τα κράτη και τα αφεντικά, οι ειδικοί τους, τα think tanks τους, οι λέσχες τους συζητάνε, σχεδιάζουνε και αποφασίζουνε διαφορετικά από αυτά που λένε στους υπηκόους τους. (…) Έχουν νόημα οι αποκαλύψεις; Τεράστιο. Υπό την προϋπόθεση ότι μπορείς / προσπαθείς να αναλύσεις αυτό που σου αποκαλύπτεται. Αλλιώς είναι σαν να παρακολουθείς σήριαλ»..
β) Πράγματι όσοι αμφισβητούν την κυρίαρχη προπαγάνδα, δεν συνιστούν (ή δε θα πρέπει να συνιστούν) με κανένα τρόπο ένα ενιαίο στρατόπεδο.
Δεν είναι μόνο οι πολιτικές αφετηρίες ή οι πολιτικές στοχεύσεις. Είναι και οι μέθοδοι.…
Την εποχή των μνημονίων, στις πλατείες των «αγανακτισμένων» συναθροίστηκαν τα πιο ετερόκλητα υποκείμενα: κατ’ όνομα αριστεροί αντικαπιταλιστές, φασίστες, τηλε – περσόνες με τις «αυλές» τους, εργάτες και εργοδότες, άνθρωποι καλών προθέσεων, άνθρωποι που ήθελαν να ξεσπάσουν, «γραφικοί» και «διανοούμενοι», δημοσιογράφοι και ασφαλίτες. 
Και η μέθη του πλήθους δεν άφησε χώρο για μια ελάχιστη κριτική: εάν οι «αγανακτισμένοι» (σαν project) ήταν αντικαθεστωτικοί, τότε γιατί προμοτάρονταν με τέτοια μανία από τα καθεστωτικά μήντια... 
Τότε (εκείνη την ιστορική περίοδο) ο πρόεδρος ενός κόμματος που λέγεται συνασπισμός ριζοσπαστικής αριστεράς λαΐκιζε με το «μαντάμ μέργκελ» κλείνοντας το μάτι στους ακροατές του Τράγκα, τότε τα καθάρματα της Χρυσής Αυγής έφτιαξαν την «λαϊκή» τους βάση για να πρωταγωνιστήσουν στην πολιτική σκηνή… Τότε το κατεβαίνω στο δρόμο έφτιαξε την κουλτούρα, όχι του οργανωμένου κινήματος αλλά του πελάτη του «βρεθήκαμε στους δρόμους, θα βρεθούμε και στις κάλπες»…
γ) Αρχές Μάη και είναι ελάχιστοι ανάμεσα και στους αντισηπτικούς που πιστεύουν ότι όλα όσα λέει η τηλεόραση είναι αλήθεια. Αυτό που συστηματικά σπρώχνεται είναι θολούρα.
Θολωμένοι αντισηπτικοί παραμένουν νομιμόφρονες και απαιτούν περισσότερη προστασία αν και παραδέχονται (νταξει δεν είναι όλα αλήθεια, ντάξει παίζονται πολλά...).
Και άλλοι περισσότερο υποψιασμένοι φωνάζουν (φωνάζουμε) για την απάτη έχοντας πια μια αμηχανία  ότι οι αποκαλύψεις δεν σοκάρουν, ότι ο νέος εθνικός κορμός δεν έχει ανάγκη καν να πιστεύει ότι η τηλεόραση λέει αλήθεια για να την υπακούει…
Αρχές Μάη, κρατάμε σαν κρίσιμο (και με ένα τρόπο αισιόδοξο) το εξής: Τώρα οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί δεν σκοπεύουν να πείσουν τους νομιμόφρονές. 
Τώρα αυτό που επιδιώκεται είναι να σκορπίσουν σύγχυση  σε όσους δεν μάσησαν (δεν μασήσαμε) τις μαλακίες τους… 
δ) Είμαστε αντικαπιταλιστές, είμαστε αντιφασίστες. Σε αυτό το πλαίσιο εξηγούμε το εν εξελίξει πραξικόπημα. Και είναι αυτό το ίδιο πραξικόπημα που παράγει νομιμοφροσύνη και σύγχυση.
Όπως την εποχή του μνημονίου το καθεστώς κατάφερε και κατασκεύασε την αντιπολίτευσή του ως «αγανακτισμένη» (ακυρώνοντας την πιθανότητα μιας «αντικαπιταλιστικής» άρνησης) έτσι και τώρα το καθεστώς επιχειρεί να κατασκευάσει την αντιπολίτευσή του ως συνονθύλευμα συνωμοσιολόγων (προσπαθώντας να ακυρώσει την πιθανότητα μιας «αντικαπιταλιστικής» άρνησης). 
Το καθήκον απομυθοποίησης της προπαγάνδας του πανικού είναι το ίδιο επείγον με τον πόλεμο ενάντια στη θολούρα και τη σύγχυση.
Όταν απομυθοποιούμε – αποδομούμε την προπαγάνδα του αντίπαλου,  δεν «αποκαλύπτουμε». Τεκμηριώνουμε μια πολιτική θέση: Corona is the virus – capitalism is the pandemic!