.

I CANT BREATHE!

Δεν είναι μόνο του, το ένστολο γουρούνι εκεί στο μακρινό Αμέρικα. Έχει μαζί του μία περήφανα λευκή αμερικάνικη κοινωνία που πατάει πάνω σε λαιμούς (και πτώματα) εδώ και αιώνες (χωρίς να κάνει διάλειμμα όταν στο λευκό οίκο κατοικούσε «μαύρος «πρόεδρος).
Οι ιεραρχήσεις των ζωών δε γίνονται βίαιες, έτσι για πλάκα ή έτσι από λάθος. Οι μαύροι στις ΗΠΑ, όταν δεν βουλιάζουν στην ανεργία, αναλαμβάνουν όλες τις σκατοδουλειές, στριμώχνονται σε φτωχογειτονιές και σε άθλια σπίτια, σπρώχνουνε ακριβά και πίνουνε φθηνά ναρκωτικά και πεθαίνουν στο δρόμο γιατί η ασφάλισή τους δεν καλύπτει περίθαλψη. Κι οι λευκοί καρπώνονται ένα (μεγάλο ή μικρό ή ελάχιστο) μερίδιο αυτής της βίαιης εκμετάλλευσης και κουμαντάρουν τη μιζέρια τους νιώθοντας ότι ανήκουν σε ανώτερες φυλές ή ανώτερους πολιτισμούς.
«Και που ξέρετε εσείς πώς είναι η αμερικάνικη κοινωνία;» θα ρωτήσει εύλογα κάποιος. Ξέρουμε, επειδή κι η ελληνική κοινωνία (ένα μεγάλο μέρος της) έχει παρόμοιο βόθρο να επιδείξει. Η ελληνική κοινωνία συγκλονίζεται με το βίντεο της δολοφονίας του George Floyd. Αλλά άραγε δεν ξέρει τι γίνεται στη Μόρια;
Δεν έχει ακούσει για βίαιες επαναπροωθήσεις και για πνιγμένα παιδιά στο Αιγαίο; Δεν είδε το τρακτέρ να ψεκάζει με φυτοφάρμακα μετανάστες υπό την εποπτεία των λεβεντών των ΜΑΤ στο φράχτη του Έβρου; Δεν έχει ακούσει για το ξύλο που πέφτει στα αστυνομικά τμήματα; Δε γνωρίζει για τα μεροκάματα των μεταναστών, για τις άθλιες ημιυπόγειες τρύπες που συνωστίζονται, για την καθημερινή βίαιη υποτίμηση των ζωών τους; Δεν υποψιάζεται ότι αυτή η βίαιη υποτίμηση των ζωών δεν ντοπάρει απλώς με «ελληνική υπερηφάνεια» χρεοκοπημένους υπηκόους, αλλά παράγει κέρδη-λεφτάκια (από τα φθηνά μεροκάματα αλλά και από τη μπίζνα της «αντι - μεταναστευτικής πολιτικής»).
Ειπώθηκε ότι η δολοφονία του αφροαμερικάνου George Floyd είναι απλώς μια δολοφονία που κατεγράφη σε κάμερα και ότι είναι πολύ περισσότερες αυτές που δεν γίνονται γνωστές. Σωστά! Το ίδιο ισχύει για τον Εμπούκα (που «πέθανε» σε ελληνικό αστυνομικό τμήμα), για τον Λουκμάν (που δολοφονήθηκε από φασίστες στα Πετράλωνα), για τον Αϊλάν Κουρτνί, (το παιδάκι που ξεβράστηκε στην Κω και που στο ίδιο «ναυάγιο» είχαν πνιγεί άλλα τρία παιδιά), για την 6χρονη  που κάηκε στη Μόρια μόλις 3 μήνες πριν (και που δε ξέρουμε ούτε το όνομά της…), για πολλούς άλλους θανάτους, που βγήκαν έστω για λίγο στον "αφρό". Είναι απλώς η κορυφή ενός παγόβουνου υποτίμηση, βίας, θανάτου… 
Δεν είναι μόνο του, το ένστολο γουρούνι εκεί στο μακρινό Αμέρικα. Αλλά δεν είναι μόνοι τους (δεν πρέπει να μείνουν μόνοι τους!) οι George Floyd στις ΗΠΑ, στην Ελλάδα, παντού.