.

ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟ ΝΟΣΗΜΑ

Είχα έναν εφιάλτη χθες.
Εμφανίστηκε ο Μητσοτάκης στον ύπνο μου με τη μορφή βρικόλακα.
Γιατί θα μου πείτε, διαφέρει πολύ και στο ξύπνιο σου;
Όχι, αλλά την επόμενη μέρα είχα ξερό βήχα.
Άρχισα να σκέφτομαι ότι μπορεί να φταίει ότι καπνίζω πολύ, ότι πήρα άλλη μάρκα καπνού γιατί δεν είχε τη δική μου, ότι έχω παχύνει, ότι μπορεί να έχω αλλεργία από την άνοιξη ή γρίπη ή κορονοιό (ουπς!).
Ένας συνάδελφος με ρώτησε μήπως έχει πέσει το νάτριό μου (που να ξέρω ρε φίλε, χημικός είμαι;).
Μόλις σκέφτηκα τον κορονοιό φαντάστηκα τον εαυτό μου σε μεταλλικό φέρετρο με καμιά δεκαριά χαζούς τριγύρω ντυμένους σαν αστροναύτες.
Δεν με ανησύχησε τόσο η ιδέα του θανάτου, όσο το ότι οι συγγενείς μου δεν θα μπορούσαν να έρθουν στην κηδεία μου κι ότι διάφοροι ψυχοπαθείς θα περιεργάζονταν με άγνωστες προθέσεις το πτώμα μου.
Κυρίως με ανησύχησε ότι θα καταγραφώ ως νεκρός ΜΕ κορονοιό κι ότι θα με παίζει στα κανάλια πρωί βράδι ο Ευαγγελάτος μιλώντας για μεσήλικα χωρίς υποκείμενα νοσήματα. 
Βέβαια όλοι μας έχουμε τουλάχιστον ένα υποκειμενικό νόσημα, την καθημερινή λοβοτομή που μας κάνουν.
Μετά από μια μέρα ο ξερός βήχας μειώθηκε.
Μπορεί να είναι κορονοιός, μπορεί κι όχι, ποιος νοιάζεται...
ΥΓ, Αν βήξω μπροστά σας, δείξτε κατανόηση, μη με συλλάβετε!