.

Η ΑΝΤΙΚΑΠΝΙΣΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΗΤΑΝ Η ΠΡΟΒΑ ΤΖΕΝΕΡΑΛΕ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΟΪΟΥ

Το υγιεινιστικό πραξικόπημα (υπό το κωδικό όνομα κορονοϊός) μοιάζει με ένα απλό σκούντημα στο πρώτο πλακάκι ενός ήδη στημένου ντόμινο. Γι’ αυτό και η δουλειά της κριτικής δεν μπορεί να αφορά το «σκούντημα» αλλά και κάθε επιμέρους πλακάκι.
Θυμάστε τον αντικαπνιστικό νόμο και την εν γένει αντικαπνιστική εκστρατεία; Έχουν περάσει περισσότερα από 10 χρόνια από τότε που ο Αβραμόπουλος ως υπουργός Υγείας ξεκινούσε τα μεθοδικό – συστηματικό ξεδόντιασμα του συστήματος δημόσιας υγείας. Και όταν ένας υπουργός Υγείας επιτίθεται στη ΔΗΜΟΣΙΑ υγεία θα πρέπει να ανακαλύψει και να αναδείξει την ΑΤΟΜΙΚΗ ευθύνη των υπηκόων για την υγείας τους. Μέσα στη δεκαετία που προηγήθηκε εκστρατεία ωρίμασε και λίγους μήνες πριν το κορονοϊό, καταστάλαξε σε μία, όχι απλώς νομική ρύθμιση, αλλά δημοφιλή στα αλήθεια απαγόρευση, που επιβλήθηκε, όπως επιβάλλονται οι στα αλήθεια απαγορεύσεις: με μπάτσους, ρουφιάνους και ποινές! Η αντικαπνιστική εκστρατεία είχε όλο το κορονοϊό σε περίληψη…
Προσέξτε την ιδέα «Lock Down αντί για περισσότερες ΜΕΘ» στην αντικαπνιστική της εκδοχή: Αρρωσταίνετε περισσότερο, όχι επειδή η ένταση της ζωής (εργασία, κατανάλωση, διασκέδαση κλπ) έχει  αυξηθεί κατακόρυφα, όχι επειδή έχουμε κάνει τις πόλεις σας θαλάμους αερίων, όχι επειδή σας σερβίρουμε τίγκα μεταλλαγμένα τρόφιμα, όχι επειδή σας ποτίζουμε για πλάκα φάρμακα, όχι επειδή σας λιώνουμε με στρές και άγχος. Αρρωσταίνετε περισσότερο επειδή δεν προσέχετε την υγεία σας, επειδή καπνίζετε αντί να κάνετε τζόκινγκ… Οπότε δεν θα φτιάξουμε περισσότερα Νοσοκομεία, αντίθετα θα τα βυθίσουμε στην παρακμή και την ανυποληψία (για να γιγαντωθεί η μπίζνα της ιδιωτικής υγείας) αλλά θα παρέμβουμε στις κοινωνικές σχέσεις με απαγορεύσεις. Απαγορεύεται το κάπνισμα!
Προσέξτε την ιδέα του υγιεινισμού και της «γυμνής ζωής» στην αντικαπνιστική της εκδοχή: Η ποιότητα ζωής δεν σημαίνει ανθρώπινες σχέσεις, σημαίνει η πάση θυσία (των σχέσεων) παράταση της ζωής σαν απλού βιολογικού συμβάντος
Προσέξτε την ιδέα ότι αυτός που δε «νοσεί», δεν ονομάζεται «υγιής», αλλά υποψήφιος να «νοσήσει», στην αντικαπνιστική της εκδοχή. Είναι η μεγαλύτερη τομή της αντικαπνιστικής εκστρατείας: η φιγούρα του «παθητικού καπνιστή». Ο παθητικός καπνιστής δεν καπνίζει, είναι ατομικά υπεύθυνος. Αλλά αρρωσταίνει από τους καπνιστές. Οπότε χρειάζεται ο «παθητικός καπνιστής» να στραφεί εναντίον των ενεργητικών καπνιστών. Οπότε χρειάζεται ένα γενικό lock down όλων των σχέσεων που περιλαμβάνουν κάπνισμα. Οι καπνιστές δεν υπερφορτώνουν απλώς τα συστήματα υγείας αλλά διαδίδουν και τον ιό …
Προσέξτε την προπαγάνδα του τρόμου και του πανικού, τη  προπαγάνδα του θανάτου, στην αντικαπνιστική της εκδοχή. Θάνατος παντού, στις διαφημίσεις, στα ρεπορτάζ, πάνω στα πακέτα τσιγάρα. Κακομονταρισμένες φωτογραφίες γονιών που ντουμάνιαζαν τα βρέφη τους, δεν προκαλούσαν γέλιο αλλά οργή για τους ανεύθυνους συμπολίτες μας.
Προσέξτε την «αποθέωση» της επιστήμης, στην αντικαπνιστική της εκδοχή. Άγνωστης ποιότητας και εγκυρότητας «έρευνες» επαναλαμβάνονταν για να βεβαιώσουν πως όλοι τελικά, είτε καρκίνιαζαν, είτε έπασχαν από καρδιά,  από το τσιγάρο πέθαναν. Ειδικά το παθητικό κάπνισμα θεμελιώθηκε σε κάτι σαν «επιστημονικές φήμες»….
Προσέξτε την επέλαση του κράτους, σαν ρυθμιστής σχέσεων, πάνω στην δικαιολογητική βάση ότι το κράτος υποχρεούται να υπερασπίζει τη «γυμνή» ζωή. Κάποιος που έχει ένα μαγαζί, απαγορεύεται να καπνίσει. Δεν είναι ότι θα ρισκάρει να χάσει τους αντικαπνιστές πελάτες του, δεν έχει το δικαίωμα να διαλέξει το «κουσούρι» του από τη μόστρα του μαγαζιού του. Απαγορεύεται να επιλέξει βασικά πράγματα για τη ζωή του. Επειδή διαδίδει τον ιό…
Προσέξτε τη θεσμική κατοχύρωση της ρουφιανιάς, στην αντικαπνιστική της εκδοχή. Παίρνεις ένα τηλέφωνο το κράτος για να ρουφιανέψεις παράνομους καπνιστές και παίρνεις χίλια μπράβο για την υπευθυνότητα σου (τη νομιμοφροσύνη σου…).
Προσέξτε τέλος (και κυρίως) τις νέες κοινωνικές συμμαχίες του κράτους στην αντικαπνιστική τους εκδοχή. Δεν ήταν οι χουντόγεροι και οι κοτζαμάνηδες, οι σταυροφόροι του αντικαπνιστικής εκστρατείας. Ήταν νέοι και ωραίο, hipsters, νοιάζονταν για την υγείας τους έτσι και αλλιώς, έκαναν τζόκινγκ και πιλάτες, πρόσεχαν την διατροφή τους αγοράζοντας βιολογικά και έκαναν ποδήλατο φορώντας πάντα ένα κομψό ακριβό κράνος… Ήταν οι νέοι νομιμόφρονές στη πρώτη εμφατική εμφάνισή τους, εκτελώντας με χαρά τα παραγγέλματα του κράτους. Δεν πληρώνονταν τοις μετρητοίς (όπως οι παλιοί ρουφιάνοι). Τους έφτανε ο νέος πολιτιστικός ρατσισμός, η αίσθηση ότι είναι ανώτεροι από τους παρακμιακούς και ανεύθυνους καπνιστές. Επειδή απλώς νοιάζονταν για το τομάρι τους…
Νομικά απαγορεύθηκε το κάπνισμα. Κοινωνικά «απαγορεύθηκαν» οι καπνιστές, όσοι δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να γίνουν μεταμοντέρνοι νομιμόμοφρονες (Και δεν είναι τυχαίο ότι αυτοί οι κατώτεροι άνθρωποι, που δεν έκαναν τζόκινγκ και πιλάτες, ήταν συνήθως άνθρωποι της εργατικής τάξης).
ΥΓ. Το πλεξιγκλάς για τους καπνιστές στα αεροδρόμια σας θυμίζει κάτι;