.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΜΑΧΟΙ

Το σκιτσάκι με τον «Ιανό» στρατιώτη και νοσηλευτή (σφραγισμένο με εθνόσημο) έκανε θραύση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τις προηγούμενες ημέρες.
Είναι από μόνο του  ένα ντοκουμέντο (το σκίτσο κι η διάδοσή του) για τον τρόπο που έχει εμπλακεί το «στρατιωτικό» με το «πολιτικό».
Θα χρειαζόταν να εξηγήσουμε περισσότερα εάν δεν ήταν διαφωτιστικός ο πρωθυπουργός στο διάγγελμά του, όταν αναφέρθηκε σε «πόλεμο» και σε «πειθαρχημένους στρατιώτες», εάν δεν προσέθετε ότι «Μην φέρεστε ως υγιείς που δεν βγαίνουν για να μην νοσήσουν. Αλλά σκεφτείτε διαφορετικά: Σαν να έχετε ήδη τον ιό και δεν πρέπει να τον μεταφέρετε σε άλλους….»
Υπάρχουν πολλοί ορισμοί για τον πόλεμο. Ένας, κατάλληλος για το επιχείρημά μας είναι ο εξής: «Πόλεμος (στον καπιταλισμό) είναι η δημιουργική καταστροφή σχέσεων και πραγμάτων».
Ο καπιταλιστικός πόλεμος είναι ένας σπασμός: Ο τρόπος που σχετίζονται οι άνθρωποι (διαπροσωπικά, οικονομικά – επαγγελματικά, πολιτικά κλπ) διαλύεται και ανασυντίθεται, οι νέες σχέσεις που θα προκύψουν αναλαμβάνουν την ανοικοδόμηση των ερειπίων. Η διαδικασία ανασύνθεσης είναι σαρωτική και αναγκαστικά στρατιωτικοποιημένη.
Ο καπιταλισμός, περνώντας πάνω από διαλυμένες σχέσεις (για παράδειγμα πάνω από «καπιταλιστικές» επιχειρήσεις ή πάνω από «νομιμόφρονες» σε αυτόν κοινωνικές ομάδες) βαδίζει μπροστά. Η κίνηση αυτή γίνεται πάνω στο έδαφος του ολοκληρωτισμού.
Τι συμβαίνει σήμερα; Για διάφορους καπιταλισμούς (ειδικά για όσους εμφάνιζαν σημάδια αποσύνθεσης, όπως ο ελληνικός) η ίωση πνευμονίας που εμφανίστηκε, «κρίθηκε» ορθά ως ευκαιρία για ένα «πόλεμο». Ο εχθρός (η ίωση) ήταν αόρατος. Αλλά η στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας είναι απολύτως ορατή.
Οι «λέξεις κλειδιά» των δύο τελευταίων εβδομάδων, διατυπωμένες από τον ίδιο τον πρωθυπουργό  είναι χαρακτηριστικές: «πόλεμος», «αόρατος εχθρός», «πειθαρχημένοι στρατιώτες», «νέο κοινωνικό συμβόλαιο» «αξίες μίας νέας κοινωνικής ταυτότητας».
Αυτό είναι λοιπόν που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας! Πρώτα η στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας, η επίτευξη μία κοινωνικής συμμαχίας «πειθαρχημένων στρατιωτών», ο σχηματισμούς ενός νέου εθνικού κορμού νομιμοφρόνων που ενεργητικά στηρίζουν κρατικές επιλογές. Πάνω σε αυτούς (όχι πάνω σε καλές ιδέες  ή τεχνολογικές ανακαλύψεις) ο καπιταλισμός μεταμορφώνει τον τεχνητό σπασμό του σε άλμα προς τα εμπρός σε μία νέα πιο ολοκληρωτική εκδοχή του.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΜΑΧΟΙ, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ, αυτό είπε ο πρωθυπουργός, αρκεί να αλλάξεις μία λέξη και να αποκαλυφθεί μία βασική αιχμή των όσων μας ανακοίνωσε. «Μην φέρεστε ως άμαχοι …Αλλά σκεφτείτε διαφορετικά: Σαν να είστε εμπόλεμοι….».
Στήνει την παγίδα του μιλιταρισμού: οι πειθαρχημένοι στο κράτος στρατιώτες καταλήγουν πάντα (μα πάντα) κρέας στα κανόνια του…

Σαν δεύτερο ντοκουμέντο αφήνουμε επιλεγμένα χωρία από το διάγγελμα του πρωθυπουργού στις 17-03-2020. Ανέφερε:
"Είμαστε σε πόλεμο. Με έναν εχθρό που είναι αόρατος αλλά δεν είναι ανίκητος ….. Είμαστε στην αρχή της μάχης, που θα είναι δύσκολη, ειδικά στο επόμενο δίμηνο! Τον συντονισμό της μάχης έχει πλέον η Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας …. Οι μαχητές των νοσοκομείων μας αξίζουν κάθε βοήθεια.  Όπως και τα στελέχη της Πολιτικής Προστασίας και οι ένστολοί μας που νύχτα και μέρα προσφέρουν τον εαυτό τους για το κοινό καλό... Το μεγαλύτερο όπλο κατά του κορωνοϊού παραμένει, πάντως, η καθημερινή μας στάση. … Μην φέρεστε ως υγιείς που δεν βγαίνουν για να μην νοσήσουν. Αλλά σκεφτείτε διαφορετικά: Σαν να έχετε ήδη τον ιό και δεν πρέπει να τον μεταφέρετε σε άλλους…. Όμως, όσα ερείπια και αν υπάρξουν, θέλει τους περισσότερους ανθρώπους υγιείς για να τα ξαναχτίσουν.. ….Στο επόμενο δίμηνο ο κίνδυνος θα γιγαντώνεται. Γι’ αυτό και θα ακολουθήσουν νέοι περιορισμοί. Και θα πρέπει όλοι να δείξουμε πειθαρχία. Όσοι φέρονται αντικοινωνικά θα τιμωρούνται παραδειγματικά. …. Κάτω από αυτήν τη σημαία θα πολεμήσουμε..."
Το διάγγελμα έκλεισε ως εξής: "Συμπολίτες μου, Η κυβέρνηση μένει όρθια στο καθήκον της. Όμως πιστέψτε με, η νίκη θα έλθει μόνον αν όλοι -ο καθένας ξεχωριστά- φανούμε πειθαρχημένοι στρατιώτες σε αυτόν τον «πόλεμο της ζωής». Γιατί ο εχθρός είναι αόρατος και ύπουλος... Από αυτήν δεν θα βγούμε αλώβητοι. Όμως πρέπει να βγούμε ισχυρότεροι. Με απώλειες, ναι, στην οικονομία μας. Αλλά, με δύναμη να ξαναφτιάξουμε ό,τι χάθηκεΚαι με αξίες μιας νέας κοινωνικής ταυτότητας. Που γεννήθηκαν από έκτακτες συνθήκες, αλλά που θα μετατραπούν γρήγορα σε κινητήριους μοχλούς της επόμενης μέρας...
Στήνει την παγίδα του μιλιταρισμού: οι πειθαρχημένοι στα κράτη στρατιώτες καταλήγουν πάντα (μα πάντα) κρέας στα κανόνια τους…