.

Η ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ (Μέρος 1ο)

Η ιδεολογία του «Κορωναιού», η ιδεολογία του φόβου και του πανικού, βρίσκει την νομιμοποίηση της στο ενδιαφέρον για τους γέρους και τις γριές. Εκεί που δάκρυσε ο Τσιόρδας, στους πατέρες και στις μητέρες μας, στους παπούδες και στις γιαγιάδες μας…. Βουρκωμένος ο (ήδη πετυχημένος) frontman εξήγησε που στοχεύει η κρατική / μηντιακή καμπάνια του «μείνετε στο σπίτι». Παλεύει για «παράταση της ποιοτικής επιβίωσης αυτών, πολλοί εκ των οποίων είναι μανάδες και πατεράδες μας».
Ωστόσο είναι η Τρίτη Ηλικία που δέχεται τη μεγαλύτερη επίθεση, την μεγαλύτερη απαξίωση από την ιδεολογία του Κορωναιού. Οι δήθεν υπερασπιστές της, οι κάθε είδους υγειινιστές (νέοι στα χρόνια και χίπστερς στην κουλτούρα), παλεύουν δήθεν να τους κρατήσουν ζωντανούς αλλά θέλουν να εξαρθρώσουν την κουλτούρα τους, τις πολιτιστικές του συνήθειες, τον τρόπο που πιστεύουν στο Θεό τους, τον τρόπο που επικοινωνούν συναναστρέφονται, συγχρωτίζονται, διασκεδάζουν. Στην πραγματικότητα θέλουν να τους εξαφανίσουν, όχι σαν γυμνές υπάρξεις αλλά σαν ανθρώπινες υπάρξεις.
Η επίθεση στον εκκλησιασμό, δεν ήταν μόνο επίθεση στους παπάδες και στην «αυθάδειά» που επιδείκνυαν. Ήταν και επίθεση στο ποίμνιό τους. Ανεξάρτητα εάν όντως στην εκκλησία συχνάζουν και νέοι, το στερεότυπο σχηματοποιεί ως αμετανόητο πιστό, κάποιο γέρο ή γριά, άσχημο/η , αμόρφωτο/η, αφελή και αυθάδη. Κάποιο «κωλόγερο», κάποια «κωλόγρια».. Στο στόχαστρο ήταν και οι γέροι και οι γριές, στο στόχαστρο ήταν οι δικές τους μεταφυσικές, ο τρόπος που τις εκδηλώνουν, η επιμονή τους να συναθροίζονται με «παραδοσιακούς», μη εκσυγχρονισμένους τρόπους.
Ακολούθησε το κυνήγι τους στις πλατείες. Στις πλατείες, τις ημέρες της απαγόρευσης, δεν συχνάζουν αμετανόητοι νέοι, που βρήκαν κλειστή την καφετέρια και μετακόμισαν στο παγκάκι. Συχνάζουν αμετανόητοι γέροι, αυτοί (και οι μετανάστες) άραζαν στα παγκάκια των πλατειών προ Κορωναιού, αυτοί λιάζονται και στις μέρες της απαγόρευσης. Η απαγόρευση του συγχρωτισμού στις πλατείες συνοδευόταν και από απαξίωση των όσων γενικώς συχνάζουν εκεί. Οι γέροι και γριές, δεν κάθονται σε κυριλάτες καφετέριες, δεν ποζάρουν κατά τις υπαγορεύσεις του εμπορεύματος, αράζουν σε καφενεία και πλατείες. Δεν συζητάνε αυτά που συζητάμε εμείς, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΒΛΕΜΜΑΤΑ ΚΟΛΛΗΜΕΝΑ ΣΕ ΟΘΟΝΕΣ, είναι γενικώς «παράξενοι», έχουν «μείνει πίσω» και τρανή απόδειξη είναι ότι δεν υπακούνε στο «Μείνετε στο Σπίτι».
Περήφανα ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός για τη φάση «Και με αξίες μιας νέας κοινωνικής ταυτότητας. Που γεννήθηκαν από έκτακτες συνθήκες, αλλά που θα μετατραπούν γρήγορα σε κινητήριους μοχλούς της επόμενης μέρας». Θα πρέπει να τελειώνουμε με τις παλιές αξίες αλλά και με τους φορείς τους, τους γέρους και τις γριές. Οι γέροι και οι γριές να κλειστούν σπίτι, είναι αντιαισθητικοί, αμόρφωτοι και γι’ αυτό επικίνδυνοι. Ας βγαίνουν μόνο ντυμένοι με αθλητικά για να κάνουν τζοκιγκ.
Επιστρέφουμε στο Τσιόρδα, το μαχητή της «ποιοτικής επιβίωσης» των γέρων. Αλήθεια τι είναι η ποιοτική επιβίωση για τους γέρους; Αλοίμονο, σιγά μη τους ρωτήσουμε…..
Δεν θα υπερασπιστούμε ούτε τις εμμονές, ούτε τις μεταφυσικές κάποιου μέρους της τρίτης ηλικίας. Δεν είμαστε όμως υποκριτές, είμαστε αντιρατσιστές!