.

ΠΟΙΑ ΑΝΑΣΤΟΛΗ; ΠΟΙΑΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ;

Η ιστορία της εργασίας, είναι η ιστορία του ανθρώπου. Ωστόσο η σύμβαση εργασίας είναι κάτι πολύ πρόσφατο.
Τα εργατικά συνδικάτα (με νεκρούς, εκατοντάδες νεκρούς) επέβαλαν στα αφεντικά τους την ιδέα ότι η αγοροπωλησία της εργασίας είναι διαφορετική από οποιαδήποτε άλλη αγοροπωλησία.
Όταν ένας πωλητής μήλων ή hi teck κινητών τηλεφώνων συμβάλλεται με τον αγοραστή, επαρκεί και ισχύει το αστικό δίκαιο, ισχύει δηλαδή εν πολλοίς η ελευθερία των συμβάσεων.  
Όταν ένας εργαζόμενος όμως συμβαλλόταν με έναν εργοδότη (με όρους εξαρτημένης εργασίας), για να του πουλήσει εργατική δύναμη (για να του πουλήσει «ζωή») η συμφωνία τους υπαγόταν σε μία άλλη δέσμη δικαίου. Δεν μπορούσαν οι δύο συμβαλλόμενοι να συμφωνήσουν ότι θέλουν, δε μπορούσε ο εργοδότης, εάν σε έβρισκε στην ανάγκη να «συμφωνήσει» μαζί σου αντί για μισθό να σου δίνει μόνο φαγητό και στέγη, δε  μπορούσε να «συμφωνήσει» να μη σου δίνει δώρα εορτών ή άδειες, δε μπορούσε να «συμφωνήσει»  μαζί σου να δουλεύεις υπό ανθυγιεινές συνθήκες που με βεβαιότητα θα σου προκαλούσαν αρρώστια ή θάνατο. Η ελευθερία της σύμβασης ήταν περιορισμένη.
Η σύμβαση εργασίας (υπό την παραπάνω έννοια) δέχεται επίθεση. Οι προστατευτικές για τον εργαζόμενο νομοθεσίες περιορίζονται, η σύμβαση γίνεται πιο "ελεύθερη", ένας τύπος απένταρος διαπραγματεύεται πιο "ελεύθερα" για τους όρους εργασίας του με έναν διευθύνοντα σύμβουλο μίας επιχείρησης.
Η αναστολή της σχέσης εργασίας βρίσκεται εδώ. Ο εργοδότης προσλαμβάνει τον εργάτη και του λέει εγώ θα βγάζω μύρια και εσύ θα πληρώνεσαι ένα αλλά εάν κάτι στραβώσει, το ρίσκο θα το πάρουμε μαζί. Δεν μπορεί να πει ο εργαζόμενος «έχω κάτι υποχρεώσεις, αποφάσισα να δουλέψω 10ωρο αυτή τη βδομάδα για να τις βγάλω», μπορεί όμως ο εργοδότης να πει «έχω κάτι ζόρια, οπότε αποφάσισα να δουλεύεις 3ωρο και να σε πληρώνω για 3ωρο, αλλά κοίτα να πιεστείς να βγάζεις δουλειά 8ωρου… ). Η κριτική σε αυτήν την εξέλιξη έχει τη σημασία της, ωστόσο χάνει – δε βλέπει κάτι εξίσου σημαντικό.
Ένα μεγάλο ποσοστό εργαζομένων, ενώ εργάζεται με όρους εξαρτημένης εργασίας, δεν υπάγεται καν στην σύμβαση εργασίας (κι έτσι η συζήτηση για την αναστολή εργασίας δεν τους αφορά).  
Από τους κούριερ και τους διανομείς, τις σερβιτόρες, τις καθαρίστριες (που μέσω εργολαβίας μπορεί να καθαρίζουν υπουργεία), του βοηθούς ηλεκτρολόγων, υδραυλικών που δουλεύουν τελείως «μαύρα» ή σε ρυθμό τζαμάλ «25 μεροκάματα – 2 ένσημα το μήνα!», έως τους από το σπίτι τους «συνεργαζόμενους» μεταφραστές, γραφίστες και πάσης φύσεως πληροφορικάριους.
Από τους εργάτες στη φράουλα της Μανωλάδας και τους υπαλλήλους που ο χασάπης εργοδότης έκλεισε σε ψυγείο όταν έμαθε (όταν του «σφυρίξανε») ότι έρχεται το ΙΚΑ για έλεγχο  έως τους «μισθωτούς» συνεργάτες των δικηγορικών, των αρχιτεκτονικών, των μεσιτικών, των λογιστικών γραφείων.
Για να μην αναφερθούμε στους εργαζομένους στις κάθε είδους «μαφίες» (μη σκεφτείτε εγκληματίες, σκεφτείτε το δουλεύω «πόρτα και τα συναφή…». Για ποια αναστολή της σύμβασης εργασίας μιλάμε; Εδώ δεν υπάρχουν ένσημα, δώρα και επιδόματα, ωράρια και κατώτατοι μισθοί! Δεν υπάρχει «απεργία» και «στάση εργασίας». Εδώ υπάρχει «δουλεία» ή «ξήγα» ή «συνεργασία».
Αυτοί λοιπόν οι εργαζόμενοι διαβάζουν λοιπόν την κριτική στην «αναστολή της σύμβασης εργασίας» κι υποθέτουμε ότι αναρωτιούνται: Ποιά Αναστολή; Ποιά σύμβαση; Φυσικά (τώρα πια τουλάχιστον) δεν αναρωτιούνται για την εργασία…
Η σύμβαση εργασίας πιέζεται λοιπόν από μία λαβίδα. Στη μια πλευρά το «ξεδόντιασμα» των προστατευτικών διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας. Στην άλλη πλευρά η απαγωγή εργασιακών σχέσεων κι η υπαγωγή τους στις περιοχές των ωμών καταναγκασμών (δουλεία), των «συνεργασιών», της «ξήγας».
Η πίεση της λαβίδας αυξάνεται πάνω στην βάση των δήθεν έκτακτων νομοθεσιών του κορονοϊού, ο σφιγμένος κλοιός είναι  ένα κεφάλαιο του "νέου κοινωνικού συμβολαίου" που υπογράφουμε
"ελεύθερα" με το κράτος τις μέρες της καραντίνας.
Πάνω σε αυτό το σχηματισμό θα αναφερθούμε σε επόμενες δημοσιεύσεις στις νέες "ταυτότητες" των εργαζομένων, στην τηλε - εργασία και σε άλλα…
Στη φώτο, δουλειά ντελίβερι «μαύρη» - χωρίς ένσημα, παπί βενζίνη σέρβις δικά σου, δώρα εορτών το κερασμένο σουβλάκι. Α ναι, φόρα και κανά αδιάβροχο όταν βρέχει, γιατί αν κρυώσεις δεν έχει επίδομα από το ΙΚΑ – είσαι «μαύρος».
Ποια Αναστολή; Ποια σύμβαση;